białe karły

Kiedy Nowa nie jest “Nowa”?

Wykorzystując ALMA, międzynarodowy zespół astronomów znalazł dowody na to, że biały karzeł (starsze pozostałości po gwieździe podobnej do Słońca) i brązowy karzeł (nieudana gwiazda bez masy potrzebnej do podtrzymania syntezy jądrowej) zderzyły się w krótkotrwałym blasku chwały. Zjawisko to obserwowano z Ziemi w 1670 r. jako Nova sub Capite Cygni (Nowa Gwiazda poniżej Głowy Łabędzia), która jest obecnie znana jako CK Vulpeculae.

Po supernowej Keplera nic nie zostało

Z badań naukowców wynika, że eksplozja, którą zaobserwował Johannes Kepler w 1604 r. była następstwem połączenia się dwóch pozostałości po gwiazdach.

Zaobserwowano kurczenie się białego karła

Oto pierwszy wiarygodny dowód obserwacyjny na kurczenie się gwiazdy zwanej białym karłem. Gwiazda ta zmniejsza się stopniowo już od 2 milionów lat!

Mała gwiazda, która przetrwała wybuch supernowej

Uczeni połączyli moc 8-metrowego zwierciadła teleskopu Gemini North oraz spektrografu o wysokiej rozdzielczości, by zbadać bardzo przyspieszony obiekt w naszej Galaktyce. Uważają, że ten niezwykły obiekt jest prawdopodobnie białym karłem wyrzuconym w Kosmos w eksplozji supernowej mającej miejsce około 50 milionów lat temu.

Zaskakująca para gwiazd - biały i brązowy karzeł

Jakieś 2.700 lat świetlnych od Ziemi astronomowie zaobserwowali niezwykle rzadki przypadek: biały i brązowy karzeł okrążają siebie nawzajem w czasie krótszym, niż półtorej godziny.

Długoletnie poszukiwania źródła antymaterii zakończone?

Zespół naukowców pod kierunkiem doktora Rolanda Crockera z Australijskiego Uniwersytetu Narodowego ANU opublikował wyniki badań nad nowym potencjalnym źródłem antymaterii w Drodze Mlecznej. Nie jest nim, jak dotąd przypuszczano, ani supermasywna czarna dziura ani destrukcja ciemnej materii. Wyniki obserwacji zamieszczono 22 maja w czasopiśmie Nature Astronomy.

Bliżej rozwiązania zagadki supernowych typu Ia

Supernowe typu Ia wiążą się z białymi karłami – gwiazdami stanowiącymi jedno z ostatnich stadiów gwiazdowej ewolucji. Zdjęcia zebrane niedawno przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a przedstawiają pozostałość po supernowej typu Ia znajdującą się w pobliskim Wielkim Obłoku Magellana (LMC) i prawdopodobnie pomogą astronomom lepiej zrozumieć procesy prowadzące do takich eksplozji. Może to nawet ostatecznie zakończyć spór o pochodzenie tego rodzaju supernowych.

Strony

Subscribe to RSS - białe karły