formowanie galaktyk

ALMA widzi wielkie obszary turbulentnego gazu w odległej galaktyce

Zespół kierowany przez Edith Falgarone z Obserwatorium Paryskiego przy pomocą sieci interferometrycznej ALMA bada emisję cząsteczek węglowodoru CH+ w odległych galaktykach gwiazdotwórczych (takich, w których nowych gwiazd przybywa bardzo intensywnie). Zidentyfikowano je w znacznych ilościach w pięciu z sześciu badanych galaktyk. Naukowcy sądzą, że może to pomóc w lepszym zrozumieniu procesów tworzenia się galaktyk i gwiazd.

Jak formowała się największa z zaobserwowanych „zubożałych” galaktyk?

Astronomowie znają wiele przypadków zlewających się ze sobą galaktyk, w których „brakuje” gwiazd. Ale dlaczego gwiazd jest za mało i skąd właściwie o tym wiadomo? Istnieje na ten temat wiele teorii, a co ciekawsze, dokładne analizy największej z takich ogołoconych z gwiazd galaktyk wyraźnie wskazują na to, że nie powstawała ona w zgodzie z najbardziej popularnymi do niedawna modelami.

Tempo obrotu galaktyk odpowiada za ich kształt

Tempo obrotu galaktyk a ich kształt
Australijscy badacze odkryli dlaczego niektóre galaktyki są "grudkowate", a nie spiralne - okazuje się, że winę ponosi wolne tempo obrotu. Odkrycie podważa wcześniejszą teorię, która mówi, że duże ilości gazu prowadzą do powstawania grudkowatych galaktyk i jednocześnie rzuca nowe światło na warunki, które odpowiadają za powstanie większości gwiazd we Wszechświecie.
Subscribe to RSS - formowanie galaktyk