pozostałość po supernowej

Znikający duch dawno zmarłej gwiazdy

Termin „pozostałość po supernowej” odnosi się do wszystkich resztek po gwieździe, która eksplodowała jako supernowa. Czerwone włókna widoczne na zdjęciu należą do pozostałości po supernowej znanej jako HBH 3, którą po raz pierwszy zaobserwowano w 1966 r. przy użyciu radioteleskopów. Fragmenty pozostałości także emitują promieniowanie w zakresie optycznym. Gałęzie świecącej materii są najprawdopodobniej gazem molekularnym, który został wzbudzony falą uderzeniową generowaną przez supernową. Energia z wybuchu pobudziła cząsteczki i spowodowała, że zaczęły one emitować promieniowanie w podczerwieni.

Gwiazda neutronowa z mgławicy Kraba rozwiązuje tajemnice promieniowania kosmicznego

Mgławica Kraba, która jest pozostałością po eksplozji supernowej obserwowanej przez chińskich i innych astronomów w roku 1054, jest jednym z najlepiej zbadanych obiektów w historii astronomii, a teraz może pomóc rozwiązać tajemnicę promieniowania kosmicznego!

Bliżej rozwiązania zagadki supernowych typu Ia

Supernowe typu Ia wiążą się z białymi karłami – gwiazdami stanowiącymi jedno z ostatnich stadiów gwiazdowej ewolucji. Zdjęcia zebrane niedawno przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a przedstawiają pozostałość po supernowej typu Ia znajdującą się w pobliskim Wielkim Obłoku Magellana (LMC) i prawdopodobnie pomogą astronomom lepiej zrozumieć procesy prowadzące do takich eksplozji. Może to nawet ostatecznie zakończyć spór o pochodzenie tego rodzaju supernowych.

Zdjęcie pulsara z rekordowo długim dżetem

Pulsar IGR J1104-6103 z rekordowo długim dżetem
NASA zaprezentowała mozaikę zdjęć rentgenowskich, radiowych i optycznych, na której widać pulsar z biegnącym obok niego dżetem o rozmiarze 37 lat świetlnych. To rekordowo długi dżet jak na obiekt w Drodze Mlecznej.

ALMA dostrzegła pył utworzony po wybuchu supernowej

Pozostałość po supernowej SN 1987A - obserwacje ALMA
Dzięki sieci radioteleskopów ALMA astronomowie zaobserwowali pył utworzony po wybuchu supernowej SN 1987A, która wybuchła niecałe 30 lat temu w Wielkim Obłoku Magellana. O wynikach badań poinformowały Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) oraz amerykańskie Narodowe Obserwatorium Radioastronomiczne (NRAO).

Fala uderzeniowa o prędkości 1000 machów w pozostałości po dawnej supernowej

Supernowa Tycho Brahe - SN 1572
Astronomowie badający w zakresie rentgenowskim pozostałość po supernowej Tycho Brahe z 1572 roku odkryli, że przemieszcza się w niej odwrotna fala uderzeniowa - w kierunku do środka mgławicy. Fala ma prędkość 1000 razy większą niż prędkość dźwięku (liczba Macha 1000).
Subscribe to RSS - pozostałość po supernowej