20 lipca 1976 roku sonda Viking 1 jako pierwsza w historii pomyślnie wylądowała na powierzchni Marsa i przesłała stamtąd zdjęcia i inne dane naukowe.
Był to ogromny sukces astronautyczny. Warto dodać, że wprawdzie sowiecki lądownik Mars 3 pomyślnie osiadł na Czerwonej Planecie już w 1971 roku, ale wówczas łączność z nim urwała się po kilkunastu sekundach – zanim zdołał przekazać na Ziemię jakiekolwiek użyteczne informacje.
Program Viking (NASA) opierał się na dwóch sondach, z których każda składała się z klasycznej części orbitalnej (orbitera) oraz lądownika. Głównym zadaniem orbitera było mapowanie powierzchni i przesłanie zdjęć planety, które miały następnie pomóc w bezpiecznym doborze miejsca lądowania. Podczas omawianej misji nastąpiła istotna zmiana w zakresie miejsca lądowania: Viking 1 wszedł na orbitę Marsa 19 czerwca 1976 roku, a zdjęcia nadesłane z orbitera ukazały szybko bardzo trudny i wyboisty teren w rejonie będącym pierwotnym celem, co skłoniło specjalistów z NASA do zmiany docelowej lokalizacji lądownika na inną, znajdującą się na Równinie Chryse (Chryse Planitia). Transmisja pierwszych zdjęć powierzchni nastąpiła już w 25 sekund po udanym lądowaniu.
Orbiter Viking 1 funkcjonował przez kolejne 4 lata. Lądownik pracował na powierzchni Czerwonej Planety aż do listopada 1982 roku. Oba moduły dostarczyły nauce kluczowych danych na temat charakterystyki powierzchni i atmosfery Marsa oraz możliwości w zakresie poszukiwania potencjalnych śladów tamtejszego życia.
Czytaj więcej:
Opracowanie: Elżbieta Kuligowska
Źródło: NASA
Na ilustracji:
Sonda Viking 1 przesłała to (pierwsze z wielu) zdjęcie powierzchni Marsa wkrótce po wylądowaniu. (NASA/JPL-Caltech)
Na ilustracji powyżej: Pustynny krajobraz Chryse Planitia (Viking 1, NASA)
