Czy na Marsie mogło przetrwać życie?

Misje marsjańskie szukają życia na Czerwonej Planecie już od wielu lat. Najważniejsze pytanie – czy na Marsie mogło kiedyś rozwinąć się życie – automatycznie pociąga za sobą inne, na które naukowcy ciągle poszukują odpowiedzi. Jednym z takich pytań jest problem ekstremalnych warunków, które panują obecnie na Marsie i czy potencjalne organizmy mogłyby w nich przetrwać do naszych czasów? Najnowsze badania dowodzą, że tak.

Ostatnie badania opublikowane w czasopiśmie Extremophiles dowodzą, że zamarznięte mikroorganizmy mogłyby przetrwać surowe warunki panujące na Marsie przez miliony lat. Grupa naukowców z Lomonosov Moscow State University przeprowadziła badania, które skupiły się na naturalnie występujących bakteriach w skałach osadowych wiecznej zmarzliny Arktyki. Ten obszar jest jednym z najlepszych odpowiedników marsjańskiego regolitu, jakie występują na Ziemi.

W ramach eksperymentu ziemskie mikroorganizmy poddano podobnym warunkom, jakie panują na Marsie, czyli między innymi intensywnemu promieniowaniu gamma (100 kGy), bardzo niskim temperaturom (-500C) i ciśnieniu (133 Pa) oraz odwodnieniu. Wyniki były zaskakujące. Duża liczba bakterii przetrwała symulowany marsjański klimat, co w znacznym stopniu poprawia szanse na odnalezienie mikrobów na Marsie, które również przetrwały dotąd w lodowym regolicie.

Vladimir S. Cheptsov z Lomonosov Moscow State University, autor badań, podkreśla, że bardzo ważnym aspektem eksperymentu było wykorzystanie naturalnie występujących grup bakterii, przeciwnie do większości badań, które są oparte na analizie pojedynczych kultur. Pozwoli to na lepsze porównanie wyników z warunkami naturalnymi.

Po ekspozycji na działanie promieniowania całościowa liczba komórek prokariotycznych i aktywnych metabolicznie pozostała taka sama, mimo zmiany bakterii dominujących w badanej próbce. Dominującym rodzajem został Arthrobacter, co sugeruje, że te bakterie mogą być bardziej odporne na ekstremalne warunki, którym zostały poddane.

Wyniki, które uzyskał Cheptsov są o tyle niezwykłe, o ile żadne wcześniejsze eksperymenty nie wykazały, że mikroby mogą przetrwać ilości promieniowania przekraczające 80 kGy, czyli wartości nawet niższe niż te wykorzystane w badaniach Cheptsova. Naukowcy sugerują, że ten zadziwiający fakt można przypisać naturalnej bioróżnorodności próbki będącej podstawą badania.

Badanie Cheptsova może odnosić się nie tylko do środowiska Marsa. Naukowcy poszukujący możliwych miejsc rozwoju życia w naszym Układzie Słonecznym skupiają się głównie na lodowych księżycach takich jak Enceladus czy Europa. Według Cheptsova wyniki jego badań mogą również odnosić się do środowisk “innych obiektów w Układzie Słonecznym i wnętrz małych ciał w dalszej przestrzeni kosmicznej”.

 

Źródło: czasopismo Extremophiles

Więcej informacji:

Na zdjęciu: zdjęcie powierzchni Marsa wykonane podczas misji Pathfinder. Źródło: NASA.