Sonda Juno znów nad chmurami Jowisza

1 kwietnia sonda Juno wykonała już 11. naukowy bliski przelot nad chmurami Jowisza. Poniżej przedstawiamy wybrane, przetworzone zdjęcia i relacjonujemy przygotowaną przez naukowców misji wycieczkę w podczerwieni nad północnym biegunem planety.

Sonda Juno przebyła już ponad 200 milionów kilometrów wokół największej planety Układu Słonecznego. Na orbitę Jowisza trafiła w lipcu 2016 roku. Od tego czasu okrąża planetę po eliptycznej orbicie z najniższym punktem zaledwie kilka tysięcy kilometrów nad chmurami planety. Podczas tych niskich przelotów uruchamia instrumenty naukowe, by zebrać cenne dane dotyczące atmosfery planety, jej magnetosfery i zjawisk zórz polarnych. Za każdym razem włącza też kamerę JunoCam, która dostarcza najdokładniejszych w historii zdjęć powierzchni Jowisza.

Zobacz zdjęcia z poprzedniego bliskiego przelotu sondy Juno!


Zawiłe wzory chmur na północnej półkuli Jowisza. Zdjęcie sonda Juno wykonała 1 kwietnia. Źródło: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Kevin M. Gill.

Powyżej jedno z najnowszych widoków na północną półkulę Jowisza. Zdjęcie zostało wykonane 1 kwietnia o 11:32 polskiego czasu. Statek znajdował się wtedy na wysokości 12 326 km nad powierzchnią chmur, na 50,2 stopnia szerokości geograficznej północnej. Zdjęcie przetworzył i wzbogacił kolorystycznie Kevin M. Gill.

Dzięki sondzie Juno dowiedzieliśmy się już bardzo dużo na temat największej krążącej wokół Słońca planety. W marcu opublikowaliśmy dwa obszerne artykuły opisujące dokonane ostatnio odkrycia, które trafiły na łamy czasopisma naukowego Nature.W pierwszym opracowaniu opisaliśmy w jaki sposób naukowcy wykonali dokładną mapę rozkładu masy planety na bazie danych z sondy i dzięki temu wywnioskowali, że słynne majestatyczne pasy Jowisza, sięgają głęboko wewnątrz planety i obejmują ogromne masy gazu.

Zobacz więcej: Spojrzenie w głąb Jowisza rozwiązuje zagadkę jego pasów

Drugi artykuł mówi o niesamowitych geometrycznych układach cyklonów na biegunach Jowisza, które w niczym nie przypominają zjawisk burzowych spotkanych na innych gazowych planetach naszego Układu Słonecznego.

Zobacz więcej: Geometryczne układy cyklonów na biegunach Jowisza


Zdjęcie Jowisza z ostatniego przelotu sondy Juno nad jego chmurami. Źródło: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Kevin M. Gill.

Podczas corocznego spotkania Europejskiego Związku Nauk o Ziemi (EGU), który odbył się w Wiedniu zaprezentowano trójwymiarową wizualizację regionów polarnych Jowisza w podczerwieni, ukazując charakterystykę przestrzenną upakowanych cyklonów i antycyklonów.

Na poniższym filmie widać jak centralny cyklon północnego bieguna, otoczony przez 8 mniejszych rozciąga się na różnych wysokościach. Podczerwone spektrum obrazu pokazuje warstwę atmosfery do głębokości 70 km. Średnice przedstawionych tutaj cyklonów wahają się w granicach 4000-4600 km.


Wizualizacja północnego bieguna Jowisza w podczerwieni. Źródło: NASA.

Podczas spotkania w Wiedniu zaprezentowana została także pierwsza wizualizacja dynama, które podejrzewa się o wytwarzanie pola magnetycznego Jowisza. Przedstawiono nowy model pola przy pomocy danych z pierwszych 8 bliskich przelotów. Jak podkreślają naukowcy misji, obecne opracowania źródła pola magnetycznego Jowisza to początek nowego rozdziału w dziedzinie badań planetarnych dynam.

Na poniższym wideo można zauważyć zaskakującą nieregularność, występowanie regionów z wysokimi natężeniami pola magnetycznego i różnice w złożoności pola pomiędzy półkulami planety. Skąd biorą się takie nieregularności w rotującej planecie - to nowe pytanie na które należy poszukać odpowiedzi.


Pierwsza wizualizacja dynama tworzącego pole magnetyczne Jowisza. Źródło: NASA.

Możemy być pewni, że to dopiero niewielka część odkryć, które zawdzięczamy misji sondy Juno. Statek jako pierwszy pozwala tak dokładnie badać Jowisza i jest to dopiero 1/3 jego misji! Następny, już 12. bliski przelot sondy odbędzie się 24 maja.


Źródło: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Kevin M. Gill.
 

Na podstawie: NASA

Więcej informacji:

Na zdjęciu tytułowym: 

Zdjęcie Jowisza z ostatniego przelotu sondy Juno nad jego chmurami. Źródło: NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Kevin M. Gill