galaktyki

Galaktyki to olbrzymie skupiska miliardów gwiazd, gazu i pyłu. W jednej z galaktyk znajduje się Słońce i nasz Układ Słoneczny. Zwie się ona Drogą Mleczną. Prezentujemy najnowsze wiadomości dotyczące badań galaktyk przez astronomów za pomocą teleskopów naziemnych i kosmicznych.

Kształt galaktyk zależny od ich prędkości obrotu

Najnowsze badanie przeprowadzone przez doktor Caroline Foster z University of Sydney po raz pierwszy potwierdza, że prędkość obrotu galaktyk ma wpływ na ich kształt. Wyniki wykazują, że galaktyki, które obracają się szybciej są bardziej płaskie niż ich wolniej obracające się odpowiedniki.

Nowa mapa kosmicznej sieci

Kosmiczna sieć (ang. Cosmic Web) to wielkoskalowa struktura Wszechświata, na którą składają się gromady i supergromady galaktyk, zbudowane z nich włókna i ściany, a także ogromne pustki pomiędzy nimi. Opisuje ona globalny rozkład materii Kosmosu w trzech wymiarach. Dzięki temu znamy dość dobrze nasze położenie w gromadzie galaktyk, a także najbliższe nam, inne gromady. Teraz jednak naukowcy opublikowali coś więcej - najnowszą mapę tzw. kosmicznych przepływów.

Wykryto supernową w odległości 10 mld lat świetlnych

Śmierć masywnej gwiazdy w odległej galaktyce przed 10 miliardami lat doprowadziła do powstania rzadko spotykanej supernowej, która - jak twierdzą obecnie astronomowie - jest jednym z najodleglejszych współczesnych odkryć w astronomii. Jej potężna eksplozja, ponad trzykrotnie jaśniejsza niż 100 miliardów gwiazd w naszej Drodze Mlecznej, miała miejsce około 3,5 miliarda lat po Wielkim Wybuchu.

Co utrzymuje w miejscu galaktyki gromad?

Galaktyki mogą być wykorzystywane jako znaczniki do śledzenia różnych struktur Wszechświata, w tym kosmicznej sieci gazowego wodoru łączącej ze sobą duże skupiska mas i odtwarzającej rozkład włókien ciemnej materii w całym Kosmosie. Patrząc na ich rozkład możemy dowiedzieć się więc więcej o tych niewidocznych strukturach, jak również o całkowitej zawartości masy w galaktykach i ich wpływie na sąsiadujące z nimi obiekty. Astronomowie prześledzili właśnie rozkład masywnych galaktyk do 10 miliardów lat wstecz. Z badań wynika, że obiekty te współistnieją w harmonii ze swym całym otoczeniem od czasu, gdy Wszechświat liczył sobie jedną trzecią obecnego wieku.

Soczewkowanie grawitacyjne ujawniło najjaśniejsze galaktyki podczerwone

Możemy już badać najjaśniejsze z najdalszych i zarazem najstarszych galaktyk! Dzięki nim mamy szansę dowiedzieć się czegoś więcej o formowaniu się gwiazd we wczesnym Wszechświecie.

Bijące serce NGC 4696 i ogromne fale uderzeniowe

Gromada galaktyk w Centaurze jest domem setek gwiazd. W jej centrum leży NGC 4696, ogromna galaktyka eliptyczna zawierająca supermasywną czarną dziurę. Zdaniem naukowców takie gromady są szczególnym środowiskiem - upakowane w nich bardzo gęsto galaktyki oddziaływują na swych najbliżej położonych towarzyszy. W przypadku NGC 4696 robi to właśnie jej centralna, wielka czarna dziura - wypompowuje ona energię i materię w przestrzeń międzygalaktyczną, niczym olbrzymie i bijące serce.

ALMA widzi galaktyki rezydujące w super halo

Dzięki ogromnej czułości sieci interferometrycznej ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array) astronomowie bezpośrednio zaobserwowali parę podobnych do Drogi Mlecznej galaktyk pochodzących z czasu, gdy Wszechświat liczył sobie osiem procent swego obecnego wieku. Ci praprzodkowie współczesnych, wielkich galaktyk spiralnych otaczani są przez ogromne hala – tak zwane obiekty typu super halo, złożone z wodoru i rozciągające się na dziesiątki do tysięcy lat świetlnych poza galaktyczne dyski.

Strony

Subscribe to RSS - galaktyki